Kesimpta bijwerking: IgG & IgA-tekort (+behandeling)

In mijn eerdere blog over Mijn ervaring met  Kesimpta heb ik het al een beetje laten doorschemeren dat ik een bijwerking had van deze medicatie (die eigenlijk al ontstaan is tijdens het gebruik van Ocrevus), namelijk een IgG en IgA-tekort. In deze blog zal ik jullie hier meer over vertellen; wat zijn IgG en IgA, wat zijn de gevolgen van een tekort en welke behandeling is hiervoor beschikbaar.

Het immuunsysteem bestaat uit ontzettend veel verschillende elementen, één daarvan is Immunoglobuline. Dit is een belangrijk eiwit in het afweersysteem en helpt bij het bestrijden van infecties. Je hebt verschillende soorten Immunoglobuline, de belangrijkste zijn IgG (subklassen IgG1, IgG2, IgG3, IgG4), IgA en IgM. IgG is het meest voorkomende Immunoglobuline en zorgt voor de langdurige afweer en hebben dus een belangrijke taak in het geheugen van de afweer (bijvoorbeeld bij waterpokken). Ze zorgen ervoor dat je infecties niet opnieuw doormaakt. IgA heeft als belangrijkste taak de bescherming tegen infecties die door het slijmvlies (zoals de neus, keel en darmen) binnendringen.

Immunoglobuline worden geproduceerd door B-cellen, die door Ocrevus/Kesimpta worden onderdrukt. Bij de meeste mensen, die deze medicaties gebruiken, blijft de Immunoglobuline gewoon stabiel. Heel soms komt het weleens voor dat er een tekort ontstaat en dat is helaas bij mij gebeurd. Ik had een tekort aan IgG (in alle subklassen) en aan IgA. Dit verklaarde waarom ik aldoor (achter elkaar) ziek was (constant koorts, bronchitis, corona etc.) en zelfs opnieuw de waterpokken had door moeten maken en daarvoor antibiotica nodig had om erbovenop te komen. Mijn afweer was gewoon niet meer sterk genoeg om zelf tegen de infecties te vechten. Mijn Immunoloog had daar een oplossing voor en dat was elke 4 weken een infuus met IVIG (intraveneuze Immunoglobuline). Ook mijn neuroloog stond hierachter, het kan namelijk een extra bescherming zijn voor de MS.

De eerste keer dat ik dit infuus kreeg was in augustus 2024. De merknaam was Privigen. Hiervoor moest ik naar de dagbehandeling in het Jeroen Bosch Ziekenhuis. Omdat het de eerste keer was ben ik bijna de hele dag in het ziekenhuis geweest. Net als bij Ocrevus wordt de snelheid van de toediening steeds een beetje hoger gezet. Het begint heel laag en afhankelijk van hoe jij erop reageert qua bijwerkingen (zoals griepverschijnselen en allergische reacties) wordt het elk halfuur verhoogd. Bij mij kon het medicijn gelukkig op een hoge snelheid toegediend worden waardoor de keren erna het in totaal maar een uurtje duurde voordat het hele infuus erin zat. Wel had ik verschillende bijwerkingen, zoals hoofdpijn, het extreem koud hebben en ernstige vermoeidheid. Het ene infuus was het heftiger dan het andere infuus.

Na de toediening moest ik goed in de gaten houden hoe ik mij voelde. Sommige mensen voelen na 3 weken dat ze alweer toe zijn aan een nieuw infuus, omdat de vermoeidheid erg toeneemt, en bij sommige mensen is dit 4 weken. Bij mij was het gelukkig de laatste optie. Wel voelde ik me elke keer na het infuus 2 weken erg slecht en als ik net een beetje begon op te krabbelen kreeg ik alweer het volgende infuus. Daarbij vond ik het sowieso een hele aanslag op mijn (kwaliteit van) leven. Elke 4 weken naar het ziekenhuis om een infuus te krijgen is natuurlijk niet niks, vooral naast de Kesimpta en alle symptomen van de MS. Maar de IVIG hielp wel heel erg goed. Sinds het infuus had ik namelijk helemaal geen infecties meer en was mijn IgG weer op een normaal niveau.

Maar de vraag was of ik een bijwerking van de Kesimpta wilde bestrijden met nog meer medicatie waar ik ook weer bijwerkingen van had? Daar vertel ik jullie de volgende keer weer meer over!

Mocht je nog vragen hebben, stel ze dan gerust via de reacties of het contactformulier!