Zwanger met MS: Het begin

Zoals jullie inmiddels wel weten wilde ik mijn kinderwens niet opgeven door mijn diagnose met MS. Na de uitslag van mijn laatste MRI in december 2020 besloten we om ervoor te gaan. We wilden namelijk niet te lang wachten, omdat het meestal wel een tijdje duurt voordat je zwanger bent. Gemiddeld zo een jaar. Bij ons ging het echter iets sneller dan we hadden verwacht. Waar we natuurlijk ontzettend blij en dankbaar voor waren. In deze blog vertel ik je iets meer over het begin van mijn zwangerschap met MS.

Het is januari 2021 als ik voor de eerste keer een positieve zwangerschapstest in mijn handen houd. De indicator gaf 1-2 weken aan. Ik was aan de ene kant heel blij, maar aan de andere kant voelde het niet helemaal goed. Mijn gevoel klopte, een week later kreeg ik een miskraam. Een hele verdrietige situatie, die natuurlijk ook stress opleverde. Na een aantal dagen merkte ik dat mijn MS meer op begon te spelen. Vooral het lopen werd moeilijker. Dit hield aan en ik wist dat het niet goed was, het was voor mijn gevoel geen pseudoschub. Dus ik besloot contact op te nemen met de Physician assistant.

Niet veel later mocht ik langskomen in het ziekenhuis. We bespraken mijn klachten en er was een kans dat mijn oude MS klachten aan het opspelen waren. Omdat ik even zwanger was geweest en daarna een miskraam had gehad was mijn hormoonhuishouding in korte tijd erg veranderd. Daarnaast was het natuurlijk een behoorlijk stressvolle situatie. Intense blijdschap slaat om in verdriet en dat is wel even een klap voor je lichaam. Er werd niet duidelijk gezegd of er gedacht werd aan een pseudoschub of een echte schub. Ze wilden dit ook niet verder onderzoeken en daardoor kreeg ik het idee dat ik me geen zorgen hoefde te maken en het om een pseudoschub ging. Achteraf gezien was het waarschijnlijk wel een echte schub.

De Physician Assistant bood wel aan om mijn bloed te testen op het JC-virus. Dan kon ik eventueel overstappen op de tweedelijns medicatie Tysabri mocht dat nodig zijn. Dit medicijn kon namelijk vooraf aan een zwangerschap en 6 maanden tijdens de zwangerschap gebruikt worden. De uitslag kon wel een tijdje duren, omdat mijn bloed helemaal naar het buitenland vervoerd moest worden om het daar te testen. Maar ik hoefde mijn kinderwens niet stop te zetten. Ondertussen waren we ook al bij de verloskundige geweest en kregen we groen licht om het weer te proberen.

Op 5 maart 2021 hield ik mijn tweede positieve zwangerschapstest in mijn handen. Dit keer was ik 2-3 weken zwanger en het voelde meteen helemaal goed. Mijn MS klachten waren net een beetje bijgetrokken, maar door deze zwangerschap begonnen ze alweer op te spelen. Wederom had ik vooral last van het lopen dat moeilijker werd. Mijn benen werden tijdens het lopen al snel te zwaar om op te tillen. Op 19 maart 2021 werd ik door mijn Physician Assistant gebeld met de uitslag van de test op het JC-virus en helaas bleek die positief te zijn. Ik kreeg meteen de mededeling dat ze daardoor niks anders meer voor mij konden doen, omdat ik al zwanger was. Dus moest ik gewoon door blijven prikken met Avonex. Mijn MRI in juni 2021 werd afgezegd, omdat de neuroloog het niet nodig vond. Wel moest ik op 29 maart even op controle langskomen om wat dingen over de zwangerschap te bespreken.

In de volgende blog zal ik jullie meer vertellen over het verloop van mijn MS tijdens het eerste trimester van mijn zwangerschap.