Voor het eerst methylprednisolon in het ziekenhuis

Zoals ik al vertelde in de blog over mijn diagnose (RR)MS zat ik midden in een schub en had ik daar veel klachten van. Nadat ik bij de Physician Assistant was geweest zou ik dan ook een methylprednisolonkuur in het ziekenhuis krijgen. In deze blog wil ik jullie daar graag iets meer over vertellen.

Op het moment dat je een schub (terugval, opvlamming etc.) hebt, betekent het dat er op dat moment actieve ontstekingen aanwezig zijn in je ruggenmerg en/of hersenen. Deze ontstekingen kunnen voor verschillende klachten zorgen, het hangt ervan af waar de ontstekingen precies zitten. Bij mij had het nu vooral effect op mijn linkerarm en benen waardoor ik bijna niet kon lopen en constant een doof gevoel had (alsof mijn arm en benen sliepen). Om ervoor te zorgen dat de ontstekingen sneller genazen kon ik ervoor kiezen om een methylprednisolonkuur te krijgen in het ziekenhuis.

Omdat ik er alles aan wilde doen om zo snel mogelijk weer een beetje op te knappen koos ik voor een methylprednisolonkuur. Helaas had ik in het verleden weleens een reactie op corticosteroïden gehad, dus zou de behandeling bij mij ietsje anders verlopen dan bij anderen. Op 19 mei 2020 werd ik vroeg in de ochtend verwacht op de verpleegafdeling van de neurologie. Ik moest meteen urine inleveren om te kijken of ik geen blaasontsteking had. Hierna moest er een infuus bij mij geprikt worden. Gelukkig mocht mijn man hier nog bij aanwezig zijn, want ik ben niet zo gek op prikken. De eerste keer werd er helaas mis geprikt en dat deed best wel een beetje pijn. De tweede keer was wel raak en het infuus zat erin! Helaas moest mijn man hierna naar huis.

Voordat de methylprednisolon aan het infuus werd gehangen werd er eerst gespoeld met een zoutoplossing. Daarna kreeg ik voor de eerste keer 1000 mg methylprednisolon toegediend. Hierbij moest een dokter aanwezig zijn, omdat ik misschien een allergische reactie zou kunnen krijgen. Hij zat klaar met speciale medicijnen voor als het mis zou gaan. Ook de neuroloog was al even langs geweest om alles te checken. Gelukkig gebeurde er helemaal niks geks, behalve dan dat ik een metaalachtige smaak in mijn mond kreeg en rode wangen kreeg. Maar dat zijn algemeen bekende bijwerkingen. Hierna zat het er alweer op voor deze dag, maar ik moest wel nog in het ziekenhuis blijven de komende 3 dagen. Ik kreeg in totaal namelijk 3x 1000 mg methylprednisolon toegediend via het infuus.

Ook de 2x erna ging alles helemaal goed en kreeg ik geen allergische reactie. Ondertussen werd er bloed afgenomen om te kijken of al mijn waardes goed waren om te mogen starten met Avonex. Verder werd regelmatig mijn bloedsuiker en bloeddruk gemeten om te kijken of ik niet te veel last had van de methylprednisolon. Mijn bloedsuiker was iets hoger dan normaal, maar niks om mij zorgen over te maken. Dat hoorde er ook een beetje bij. Ik merkte nog niet of de methylprednisolon iets deed voor het verminderen van mijn klachten. Dat kon wel een paar dagen (of weken) duren. Wel was ik ontzettend moe, sliep ik niet zo goed in het ziekenhuis en had ik last van een brandend been.

Op 21 mei mocht ik in de vroege middag gelukkig weer naar huis. Hopelijk zouden mijn klachten de komende dagen verbeteren, maar dat was nog even afwachten!