Met MS op zoek naar een nieuw huisje

Op het moment dat ik de diagnose in mei 2020 kreeg, woonde ik samen met mijn man in een klein huurhuisje in Kudelstaart. Dit is een dorpje vlakbij Aalsmeer en Amsterdam. Het was een jongerenwoning en daar mochten we maximaal 5 jaar wonen, dan moesten we op zoek naar iets anders. We woonden er inmiddels al bijna 2 jaar, dus de tijd begon toch wel te dringen. Bij gezonde mensen zou dit al stress opleveren, bij mij was dit nog een beetje erger met het oog op de toekomst. Dus gingen we alvast op zoek naar een nieuw huisje!

Met het vinden van een huisje moesten we toch wel met een aantal dingen rekening houden. Niet alleen het budget (we wilden graag kopen) was een uitdaging, ook de plaats en toegankelijkheid van de woning. Ik wilde graag in Zoetermeer wonen, omdat mijn moeder hierheen was verhuist. En mocht het slechter gaan door de MS of mocht ik weer een schub krijgen dan is het fijn als zij kan helpen en niet al te ver hoeft te rijden. Dus gingen we kijken naar huisjes in onder andere Rijswijk, Leidschendam en Zoetermeer.

Eigenlijk kwamen we er al vrij snel achter dat een benedenwoning buiten ons budget zou vallen, dus moest het een appartement worden. Het liefst met een lift of eventueel op de eerste verdieping. Ik had namelijk pas net de diagnose en volgens de arts was de prognose voor mijn MS goed. Voorlopig zou ik gewoon nog makkelijk trap kunnen lopen. Hierdoor werd de keuze iets ruimer, omdat een appartement met een lift meestal net te duur was. We hebben wel een aantal appartementen met een lift bekeken, maar meestal moest er nog heel veel verbouwd worden om het geschikt voor mij te maken.

Uiteindelijk kwamen we een perfect apapartementje tegen in Zoetermeer. Het was op de eerste verdieping en helemaal gelijkvloers. Dit was ook een van de factoren die ik belangrijk vond. Op termijn moest wel de douche vervangen worden, want de instap was redelijk hoog. Maar voorlopig nog prima te doen en daar konden we voor sparen. Het huisje voelde tijdens de bezichtiging meteen helemaal goed en we besloten (voor het eerst) een bod uit te brengen. Vanaf toen ging het snel (en daar hebben we echt mazzel mee gehad); ons bod werd geaccepteerd en in augustus deden we al de aanbetaling. Op 16 oktober 2020 kregen we de sleutel van ons nieuwe huisje en kon het opknappen beginnen. We hadden vanaf 1 december de huur van ons oude huis opgezegd en wilden eind november verhuizen.

Maar ook al heb je nog zo een goed plan gemaakt, met MS weet je nooit hoe het gaat verlopen. Middenin de verbouwing en nog voor de verhuizing belandde ik in het ziekenhuis..